از پله افتاده ای.سرت درد می کند و هوش و حواست سرجایش نیست. گیج کف حیاط می خوابی . که می بینی پیچک هی میرقصد و تو هم توی باد آرام آرام شروع می کنی به راه رفتن.

اندام کشیده و مواج پیچک به طرفت می آید . پیچک روی دلت شروع می کند به راه رفتن و تو هی دلت غنج می زند و خم می شوی موهایت را توی برگ هایش می بافی. حالا درست پیچک میان اندامت بالا می رود و دست هایت را در دستش می پیچاند. پیچک بالا رونده همچنان می رود. و تو از او به او شده ای و داری می روی....

هیچکس متوجه ات نمی شود و تو از بالا , روی سر خانه همسایه ها چشم می گردانی و نفس تازه می کنی.کمی سردت می شود وسبزی ها روی تنت می ماسند . حالا لباس کتان قرمزت پاره شده و زیر درخت افتاده. از بالا می بینیش که توی خاک فرو می رود و از توی گلدان می پفد و گلدان را پر از خاک سرخ می کند. بوی عطر خاک گیجت می کند و از بالای خودت پایین می پری و خاک رس را روی دست و پایت می مالی و هی می مکی اش .

کمی سیر که شدی اینبار خودت توی درخت می روی و از آن بالا دوباره سر می گردانی و یکی را که دوستش داری از آن بالا می بینی که هی می نویسد و هی کاغذ سفید پاره می کند که .....

یا بنویسد که .....

... که مچاله شان می کند و باز از توی سطل زباله بیرونشان می آورد .

فریاد می زنی بادبادکشان کن بفرست بالا و او اصلا تو را نمی فهمد واو هی تند و تند قایقشان می کند.
باز فریاد می زنی بادبادکشان کن بفرست روی دست باد و او مدام با کاغذ ها قایق می سازد و به آب حوض می اندازدشان.
مایوس می شوی و خیره به افق روبرو نگاه می کنی .تا چشم کار می کند توی آب قایق ها دارند دور می شوند و تو دست پیچکت را دراز می کنی که از آب بیرونشان بکشی اما اصلا بهشان نمی رسد و روی همان دل پیچک می مانی .

خورشید کم کم دارد می ماسد . سردت می شود .لباست را به تنت می فشاری . اندامت را حس می کنی و توی رگ هایت فرو می روی . گرمی ات را به خودت می خورانی .حس می کنی هنوز داری نفس می کشی . " آه چه خوب " از دهنت می پرد" و لحظه ای بعد لبت را می گزی !

سرت را برمی گردانی و می بینی روی تختت افتاده ای و چاقو توی رگ های سبزت فرو می رود و تو می مانی ...